-------------------------

Δεν θυμομουν ποιος ειμαι.Ειχε μαζευτει κοσμος πολυς.Κοιτουσαν.Στην αρχη κανεις δεν μιλουσε.Ξαφνιαστηκα.Οποιος ανοιγε το στομα του κατι να πει ,εξαφανιζονταν...λες και δεν υπηρξε ποτε.Πιασαμε την κουβεντα, χαθηκαν, ηταν κουφιοι, ειμουν κουφιος.Απομειναν λιγοι, οι κωφοι.Ελαχιστοι. Μπορω να τους μετρησω.Τους ξερω.Οι αλλοι χαθηκαν..λες και δεν υπηρξαν ποτε ...για κουβεντες ηταν.Τωρα ,τι να πω στους κωφους? Δεν θα με ακουσουν.... δεν μπορουσαν να με ακουσουν, ευτυχως ουτε και εγω..μπορουσα ομως να τους αγκαλιασω, δεν ηταν κουφιοι. ..μπροστα στεκοταν η μανα.Απλωσα τα χερια μου.Θυμηθικα ποιος ειμαι .Ειμαι εσυ.

Χτυπησε το ξυπνητηρι.Τιναχτηκα ....ειμουν ορεξατος για δουλεια!!Τα ονειρα ξερω δεν θα ξαναρθουν!!!