...........
Σκοταδι. Νομιζω με ξαναπηρε ο υπνος.Τα κατακαθια.Τα αδυναμα πλασματα...αρχισαν να ξεκολλαν απο τον τοιχο...κινηθηκαν προς το μερος μου.Φοβηθηκα.Αρχισαν να διαμελιζοντε.Ανακουφιστηκα.Ενα σπασμενο χερι αρχισε να με χτυπα...ξαναρθε σπασμενο στο γονατο χωρις δερμα..πονουσα...εκλεγα,δεν εφευγε, οσο πιο αδυνατο τοσο πιο δυνατα με χτυπουσε..ηθελα να γινω τερματοφυλακας...μια καρδια αρχισε να φωναζει "μη μη μη οχι αυτο ΟΧΙ"... τρυπες ...ουρλιαξα ...δεν μπορουσα να αντεξω .θελησα να φυγω...σκονταψα, ενα ποδι ,φλεβες κομμενες τα πνευμονια..δυο νεφρα χτυπουσαν..ξερασα...αιμα.. μεδουλι γεμισε παντου,ολα θαμπα...το κυμα σιγασε..ξεχασα.. μεχασα..ολα γαληνια.Ξαναρθαν... συνεχισαν να χτυπουν ..πριστικα απο τα χτυπηματα, μαζεψα..Καποιος με μασκα κρατουσε μαχαιρια..τα τροχιζε στον αερα...λευκες νεραιδες μου χαμογελασαν ... τις εδωσα ελπιδα.Ενιωσα κρυο, ανοιξα τα ματια μου...τα ονειρα θα συνεχιστουν
δημοσιεύτηκε από το χρήστη Troll στις
10:20 π.μ.
6 σχόλια:
Τρόλι, είσαι εσύ που γράφεις ή το φάντασμα του Jim Morrison?
Μου θύμισε πολύ το "Riders on the Storm":
Riders on the storm
Riders on the storm
Into this house were born
Into this world were thrown
Like a dog without a bone
An actor out on loan
Riders on the storm
Από
doctor, Τη
30 Νοεμβρίου 2007 στις 5:16 μ.μ.
Doctor φαντασου και να μαστουρωνα!!!!!
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Δεκεμβρίου 2007 στις 11:55 π.μ.
Ειμουν κουρασμενος..κολυμπι δεν ηξερα.Κανεις δεν μπορει να κολυμπισει σε φουσκωμενο ποταμι
opote i ksereis i den ksereis kolumpi den paizei kanena rolo!
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Δεκεμβρίου 2007 στις 3:57 μ.μ.
kala re doctor ti ierosulia einai auti?
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Δεκεμβρίου 2007 στις 4:15 μ.μ.
Είναι η πρώτη φορά που ανακάλυψα τον θάνατο... εγώ, η μητέρα μου, ο πατέρας μου, ο παππούς μου και η γιαγιά μου διασχίζαμε την έρημο την αυγή. Ένα φορτηγό γεμάτο Ινδιάνους είχε μάλλον χτυπήσει ένα άλλο αυτοκίνητο ή κάτι τέτοιο, υπήρχαν Ινδιάνοι σκορπισμένοι παντού στην εθνική οδό, αιμορραγώντας μέχρι θανάτου. Ήμουν μικρός τότε, οπότε έπρεπε να μείνω στο αυτοκίνητο όσο ο πατέρας μου και ο παππούς μου βγήκαν να δουν τι γινόταν. Δεν μπορούσα να δω τίποτα. Το μόνο που είδα ήταν παράξενη κόκκινη μπογιά και ανθρώπους πεσμένους ολόγυρα, αλλά ήξερα πως κάτι συνέβαινε, γιατί μπορούσα να νιώσω τις δονήσεις των ανθρώπων γύρω μου, και έτσι ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ούτε εκείνοι μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πραγματικό φόβο... και πιστεύω πως εκείνη τη στιγμή οι ψυχές εκείνων των νεκρών ινδιάνων — ίσως μια ή δυο απ αυτές — έτρεχαν έξαλλες εδώ και κει, και μπήκαν στην ψυχή μου, και εγώ ήμουν σαν σφουγγάρι, έτοιμος να κάτσω εκεί και να τις απορροφήσω
Αυτός είναι ο Morrison!!!!!!!!!!
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Δεκεμβρίου 2007 στις 4:23 μ.μ.
και τι έλεγε ο Τζιμάκος για τον Τρόλάκο ?? .. οι άνθρωποι χρειάζονται συγγραφεις - ποιητές - για να δώσουν στυλ στη ζωή...
...
People need Connectors
Writers, heroes, stars, leaders
To give life form.
A child's sand boat facing
the sun.
Plastic soldiers in the miniature
dirt war. Forts.
Garage Rocket Ships
Ceremonies, theatre, dances
To reassert Tribal needs & memories
a call to worship, uniting
above all, a reversion,
a longing for family & the
safety magic of childhood
Από
Ανώνυμος, Τη
7 Δεκεμβρίου 2007 στις 12:01 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα