Ναταν 5:15??
Ιδρωμενος ,ξυπνισα.Ονειρο ηταν.....
Ειμουν.λεει, ξαπλωμενος ανασκελα...μια δυναμη ανικητη κρατουσε το κορμι μου.Χτυπιομουν.Τιναζα τα χερια και τα ποδια ταυτοχρονα προσπαθοντας να σηκωθω.Δεν τα καταφερνα.Εκλεγα δυνατα.Τσιριζα.Δυο αγνωστοι με βλεπαν και χαιρονταν.Δεν με ξεραν ουτε αυτοι,αλλα στοργικα και με αγαπη με προσεχαν,μου τραγουδουσαν.Τους αρεσα.Σκοταδι
Αυτοι πηραν την δικια μου μορφη εγιναν εγω και ολα αλλαξαν.Ανυμπορος οπως ειμουν αρχισα να χαμογελω να τραγουδω και να χαιρομαι τους δυο αγνωστους που εγιναν εγω.Ειχαν αλλαξει και αυτοι, με κοιτουσαν με μισο ματι, γκρινιαζαν με κοροιδευαν με λοιδωρουσαν,με μαλωναν ,τα ηξεραν ολα ,με ειχαν μαθει.
Προσπαθησα να ξανακοιμηθω.Τα καταφερα.Σκοταδι.
..ενα ποταμι ορμητικο με παρεσερνε.Δεν ηξερα κολυμπι.Που και που το νερο με ξεβγαζε σε καμια οχθη.Νεραιδες,ομορφες,γυμνες ,με χαιδευαν με φιλουσαν ,με ρουφουσαν και το νερο σιγαλιαζε,γινοταν ηρεμο, για λιγο.Φουντωνε αποτομα ομως και με απομακρυνε για να με ξεβγαλει σε αλλη οχθη.Ειμουν κουρασμενος..κολυμπι δεν ηξερα.Κανεις δεν μπορει να κολυμπισει σε φουσκωμενο ποταμι.Με ξεβγαλε ξανα.Δαγκωσα την νεραιδα την ωρα που φιλιομασταν.Ηταν ομορφη.
Για τιμωρια με πηρε μαζι της,μπηκε μεσα μου και γιναμε ενα. Χαθηκε το ποταμι και ενα βουνο ξεπροβαλε στην θεση του.Ξυπνισα...εξω ξημερωνε.Φως.Τρομος...ξερω τα ονειρα θα ξαναρθουν οταν ματασκοτεινιασει.
Με πηρε ο υπνος νωρις.Παντου λεει,υπηρχαν νερα,ενα λαστιχο ηταν συνδεμενο με μια βρυση και ξεπλυνε το πατωμα απο τα αιματα..στα τσιγγελια κρεμοταν μονο γραμματα..συκωτια σπλινες πνευμονια εντερα στοβαγμενα ολα μαζι σε μιαν ακρη...αρχισα ωμα να τα χωνω στο στομα μου να τα φωναζω ,να τα απαγγελω..ειμουν γεματος αιματα πηρα το λαστιχο και ξεπλυθηκα.Το νερο μοιριζε ομορφα,μυριζε θυμιαμα λιβανι καποιος μουδωσε και εβρεξα τα χειλη μου με κρασι...ξαναξυπνισα ιδρωμενος.
Φανταστικα τον παραδεισο.Φοβομουν να ξανακοιμηθω.Εμεινα ολη νυχτα ακινητος αγρυπνος...τα ονειρα θα ξαναρθουν
Ειμουν.λεει, ξαπλωμενος ανασκελα...μια δυναμη ανικητη κρατουσε το κορμι μου.Χτυπιομουν.Τιναζα τα χερια και τα ποδια ταυτοχρονα προσπαθοντας να σηκωθω.Δεν τα καταφερνα.Εκλεγα δυνατα.Τσιριζα.Δυο αγνωστοι με βλεπαν και χαιρονταν.Δεν με ξεραν ουτε αυτοι,αλλα στοργικα και με αγαπη με προσεχαν,μου τραγουδουσαν.Τους αρεσα.Σκοταδι
Αυτοι πηραν την δικια μου μορφη εγιναν εγω και ολα αλλαξαν.Ανυμπορος οπως ειμουν αρχισα να χαμογελω να τραγουδω και να χαιρομαι τους δυο αγνωστους που εγιναν εγω.Ειχαν αλλαξει και αυτοι, με κοιτουσαν με μισο ματι, γκρινιαζαν με κοροιδευαν με λοιδωρουσαν,με μαλωναν ,τα ηξεραν ολα ,με ειχαν μαθει.
Προσπαθησα να ξανακοιμηθω.Τα καταφερα.Σκοταδι.
..ενα ποταμι ορμητικο με παρεσερνε.Δεν ηξερα κολυμπι.Που και που το νερο με ξεβγαζε σε καμια οχθη.Νεραιδες,ομορφες,γυμνες ,με χαιδευαν με φιλουσαν ,με ρουφουσαν και το νερο σιγαλιαζε,γινοταν ηρεμο, για λιγο.Φουντωνε αποτομα ομως και με απομακρυνε για να με ξεβγαλει σε αλλη οχθη.Ειμουν κουρασμενος..κολυμπι δεν ηξερα.Κανεις δεν μπορει να κολυμπισει σε φουσκωμενο ποταμι.Με ξεβγαλε ξανα.Δαγκωσα την νεραιδα την ωρα που φιλιομασταν.Ηταν ομορφη.
Για τιμωρια με πηρε μαζι της,μπηκε μεσα μου και γιναμε ενα. Χαθηκε το ποταμι και ενα βουνο ξεπροβαλε στην θεση του.Ξυπνισα...εξω ξημερωνε.Φως.Τρομος...ξερω τα ονειρα θα ξαναρθουν οταν ματασκοτεινιασει.
Με πηρε ο υπνος νωρις.Παντου λεει,υπηρχαν νερα,ενα λαστιχο ηταν συνδεμενο με μια βρυση και ξεπλυνε το πατωμα απο τα αιματα..στα τσιγγελια κρεμοταν μονο γραμματα..συκωτια σπλινες πνευμονια εντερα στοβαγμενα ολα μαζι σε μιαν ακρη...αρχισα ωμα να τα χωνω στο στομα μου να τα φωναζω ,να τα απαγγελω..ειμουν γεματος αιματα πηρα το λαστιχο και ξεπλυθηκα.Το νερο μοιριζε ομορφα,μυριζε θυμιαμα λιβανι καποιος μουδωσε και εβρεξα τα χειλη μου με κρασι...ξαναξυπνισα ιδρωμενος.
Φανταστικα τον παραδεισο.Φοβομουν να ξανακοιμηθω.Εμεινα ολη νυχτα ακινητος αγρυπνος...τα ονειρα θα ξαναρθουν


6 σχόλια:
Έχω την εντύπωση πως θα πρέπει να είσαι πολύ μπερδεμένος αυτό το διάστημα. Δεν πιστεύω να περιμένεις να ερμηνεύσει κανεις αυτά τα σούρτα φερτα .Απλά το μυαλό σου το υποσυνείδητο,σου παίζει ένα παιχνίδι... εύχομαι να το ξεπεράσεις σύντομα.Πάντα καλοπροαίρετα!
Take it easy!
Από
Antistress-Effect, Τη
28 Νοεμβρίου 2007 στις 10:51 μ.μ.
Και ομως ενας καλος ονειροκριτης,ενας καλος μαντης ,ενας καλος ψυχολογος θα μπορουσε να τα ερμηνευσει...να πει για ανικανοποιητες επιθυμιες ,για απογοητευση, ενεκπληρωτοι στοχοι, παιδικες τραυματικες εμπειριεςκτλ...ΡΡΡΡΡ
υγΔεν παιζει το υποσυνειδητο μαζι μου εγω παιζω μαυτο...μπαινω μεσα σε μια αχαρτογραφητη περιοχη και τσουπ μολις δω τα σκουρα ξαναβγαινωΡΡΡΡ:-)))))
Από
Troll, Τη
29 Νοεμβρίου 2007 στις 9:46 π.μ.
βέβαια τί είναι μη χαρτογραφημένο; το υποσυνείδητο ή το εγώ που εισέρχεται κι εξέρχεται, άραγε πού, διαρκώς και μάλιστα συχνά δίχως πρόθεση εμπλοκής;! μου άρεσε αυτό που διάβασα.. αλήθεια... δεν τολμάω να σχολιάσω τα περί ενέργειας και ολότητας (ακόμη)... αλλά είμαι βέβαιος ότι ο υποσυνείδητος δεσμός που ψάχνει ο/η αντιστρες αφέκτ είναι εδώ: μεταξύ δύο ποστ... ο σπινόζα έλεγε ότι ερευνούμε την ψυχή (το μυαλό μας, άρα και πιθανώς το υποσυνείδητό μας) δίχως να έχουμε καλά καλά κατανοήσει το δεδομενο και προφανές: το ίδιο μας το σώμα... μάλλον εδώ υπάρχουν φίλε τρολ πολλά περισσότερα από όσα βλέπουμε - και πολύ φοβάμαι ότι δεν αρκεί να ανοιξουμε το φως: αν και φορές φορές η φωτοσκίαση που επιβάλλει η συνείδηση (το εγώ) στο πράγμα δίνει κάποιες, πρόσκαιρες, απαντήσεις... φυσικά όταν περιγράφεις ή ορίζεις έναν τόπο (στρέφεις την προσοχή σου σε κάτι) και τον διερευνάς, καλό είναι να θυμάσαι πότε πότε ότι ο τόπος είναι ένας περιορισμένος χώρος και πως ορίζοντας τον τόπο έχει αφήσει ένα άπειρο εκτός... βέβαια είναι αστείο διότι ευθύς μόλις σηκώσεις το βλέμμα σου και συνειδητοποιήσεις το άπειρο στέκεσαι αποχαυνωμένος με το θέαμα κι αρχίζεις να ρωτάς τί και πώς... όταν ξανανοίξω το μαγαζί φίλε τρολ (το ευβλόγιό μου δηλαδή) θα ανοίξω με κάτι σχετικό με την ενέργεια και το όλο - με έχει κρατήσει κι εμένα ξάγρυπνο αυτό το πράγμα... κι ας μην είμαι φυσικός... ή τεχνικός ή τεχνητός...
την καλησπέρα μου, aufheber ή
ο διανοητικός τρόπος που αγαπάει ο ανελικτής τον κραπ
Από
Ανώνυμος, Τη
29 Νοεμβρίου 2007 στις 5:11 μ.μ.
α! βεβαίος κι η ωρα ήταν 5:25 - ξύπνησα και σκέπασα την μικρή...
aufheber
Από
Ανώνυμος, Τη
29 Νοεμβρίου 2007 στις 5:12 μ.μ.
το βεβαίως δεν γράφεται με -ο- αν και όλα πια ακούγονται σαν /ο/
κραπ
Από
Ανώνυμος, Τη
29 Νοεμβρίου 2007 στις 5:13 μ.μ.
Φιλε aufheber δεν θελω αυτην την στιγμη να σχολιασω τιποτα.Θελω να ολοκληρωσω το συνολο των "ονειρων" και μετα να το κουβεντιασουμε!!!!
Υπαρχει πραγματι συνδεση με το προπροηγουμενο ποστ...εκτος και αν στο τελος το κανω και αυτο ονειρο...θα δουμε...
Από
Troll, Τη
30 Νοεμβρίου 2007 στις 8:52 π.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα