Συλλαμβανω
...πολλες φορες ,τον εαυτο μου να μετανιωνει που υπηρξε παιδι και τον λυπαμαι.
δημοσιεύτηκε από το χρήστη Troll στις
3:03 μ.μ.
Πληροφορίες
Προηγούμενο
- Ανασχηματιζοντας..
- εβρωμοεκλογες 2009
- γεμισε
- μπατσοι -γουρουνια
- ο πατος.
- ανασκοπηση της χρονιας,
- ..Η μαθηματικη επαγωγη και τα παρελκομενα της
- φασιστικη νοοτροποια
- Τα κωλοπαιδα ζητουν κατι που δεν εχουμε να δωσουμε
- Κουγιας-
Εγγραφή σε
Αναρτήσεις [Atom]
9 σχόλια:
? μας μπερδέψατε εντελώς όμως!
aufheber
Από
Ανώνυμος, Τη
21 Αυγούστου 2009 στις 9:41 μ.μ.
Ειναι οι στοιχειομενες χαμενες ευκαιριες λογο παιδικης αφελειας(?) κακης(?) εκτιμησης(?) των δεδομενων και λανθασμενες(?) επιλογες(?) που ανακυκλωνοντε μεσα απο την επιλεκτικη μνημη φονασκοντας "ξερεις ποιος (θα) ημουν εγω ρε?"...
Μοιαζει με την κατασταση που εχει δημιουργηθει στη σημερινη αριστερα οπου χανει η μανα το παιδι και το παιδι την μανα.
Ειναι δεδομενο το μπερδεμα και τα συναισθηματα λυπης.
την καλημερα μου
Από
Ανώνυμος, Τη
22 Αυγούστου 2009 στις 10:44 π.μ.
Το επιδιοκομενο ζητουμενο ηταν και ειναι, το, "ξερεις ποιος ειμαι εγω ρε?"
Από
Ανώνυμος, Τη
22 Αυγούστου 2009 στις 10:46 π.μ.
μπορείς να θυμάσαι μόνον - και να θυμάσαι διαρκώς ακόμη και τα πιο μικρά ή τα λίγο πιο μικρά... ή μπορείς απλά να 'εκτιμήσεις' τον 'χώρο' που αυτήν την στιγμή αναγκαστικά καταλαμβάνεις και να προσπαθήσεις να σταθείς απλά εκεί - πάντοτε με τη μνήμη σου αλλά πάντα με μία θέληση συμφιλίωσης... ούτε το παρελθόν έχει νόημα πια αλλά ούτε και το μέλλον (ακόμη)... το παρελθόν είναι μία σύνοψη της ψευδαίσθησης πια ότι είχες επιλογές και το μέλλον η ψευδαίσθηση ότι έχεις επιλογές... η ελευθερία δεν είναι επιλογές αλλά μόνον η πράξη... αυτό είχες πάντα κι αυτό μπορείς να εκμεταλλευτείς πάντα... έστω κι αν η πράξη είναι μόνον μία διαρκής πεζοπορία... πάντοτε κρίνεις με αυτά που έχεις - θέλω να ελπίζω... αν κρίνεις με αυτά που θέλεις θα πρέπει η πράξη να προσλάβει και την παράμετρο της κατεύθυνσης - πάντοτε όμως σε σχέση με αυτό που έχεις... λέω τώρα εγώ που είμαι ακόμη μετέωρος... αναποφάσιστα ισόρροπος - αποφασιστικά ανισόρροπος...
την καλημέρα μου
aufheber
Από
Ανώνυμος, Τη
22 Αυγούστου 2009 στις 11:46 π.μ.
Καποτε ειχα πιστεψει οτι ειχα επιλογες και οτι η ζωη μου ηταν ενα αποτελεσμα των επιλογων μου.
Ηρθε ομως ο "κουπανας" (συναμαθητης μου) και μου με πε"αρχιδια επιλογες ειχες...ποτε δεν ειχες επιλογες..ολη η πορεια σου ηταν αποτελεσμα αυτων που "εβλεπες"και δεν εβλεπες οτι ποτε σου δεν ειχες επιλογες ουτε και θα εχεις ποτε σου.
πες εσυ τωρα!!
Από
Ανώνυμος, Τη
23 Αυγούστου 2009 στις 11:11 μ.μ.
θα σου πω μια ιστορία... στο δημόσιο σχολείο που πήγα, ο δημόσιος χαρακτήρας του καλλιέργησε την ψευδαίσθηση ότι όλοι έχουμε τις ίδιες επιλογές - και τις είχαμε... επιλέξαμε... πού έγκειται η ψευδαίσθηση, θα μου πεις... ολοκληρώνοντας τις κωλοσπουδές μας και μέρος πια της αγοράς εργασίας - ως δια μαγείας (!) χα - ο καθένας ανέλαβε το ρόλο που μέσες άκρες είχε αναλάβει η οικογένειά του πριν από αυτόν: την θέση του στην κοινωνική διαβάθμιση... η διαφυγή από αυτή απαιτεί τρομακτική δύναμη - αλήθεια λέω... συχνά δε απαιτεί να διαγράψεις όσα κάποτε θεωρούσες σωστά και 'ηθικά' - συγχώρεσέ με εδώ... όσοι είχανε γονείς με δική τους δουλειά, συνέχισαν τη δουλειά των γονιών τους, όσοι δημόσιοι υπάλληλοι, το δημόσιο, όσοι δύσκολα, δύσκολα (οι περισσότεροι, αν ήταν φρόνιμοι στις επιλογές τους θα έπρεπε να έχουν επιλέξει το δημόσιο)... και πάντα υπάρχουν αυτοί που προσηλώνονται απλά στον στόχο τους (εντάξει πάντα υπάρχουν και οι κωλόφαρδοι)... η επιλογή είναι πάντα μία φευγαλέα ανάμνηση: ή παρασύρεσαι από τον άνεμο (σαν εμένα) ή έχεις προσηλωθεί σε έναν σκοπό (σαν εμένα) - προφανώς η αρχή του αποκλείοντος τρίτου δεν ισχύει για μένα... οι επιλογές παραμένουν αναμνήσεις - δεν είναι ποτέ ένα μηχανογραφικό δελτίο που συμπληρώνεις κι αυτό διότι πριν τις επλογές και πάνω από τις επιλογές είναι η απόφαση και η απόφαση παραμένει ένα άλμα στο κενό, μία στιγμή παράνοιας... ένα άλμα στο κενό που ξέρεις πριν ακόμη τεθεί θέμα επιλογής ότι θα γίνει: η επιλογή είναι καταδικασμένη πάντα να υποτάσσεται στην ανάγκη (της απόφασης)... πάντα κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις σύμφωνα με όσα ξέρεις (ή δεν υποπτεύεσαι καν) ότι είσαι... άρα ο συναμαθητής σου δίκιο είχε- και ταυτόχρονα άδικο...
τι να πω εγώ τώρα; αν σκοπός είναι να προσπορίσεις τα προς το ζην στην οικογένεια, αυτό κάνεις (κλείνεις τη μύτη και το κάνεις) κι από αυτό χάριν του οποίου κάνεις αυτό που κάνεις αντλείς και την αξιοπρέπειά σου και το μέτρο που μετράς τελικά τον εαυτό σου, τους άλλους και τον κόσμο... από τον σκοπό σου... (για λόγους ψυχικής υγείας να αποκλείσουμε τον θεό ως σκοπό εδώ)...
το ερώτημα είναι: πότε δεν είναι πια πολύ αργά για να γυρίσει το τραπέζι;!
την καλησπέρα μου
aufheber
Από
Ανώνυμος, Τη
24 Αυγούστου 2009 στις 3:02 μ.μ.
Να δω ποτε θα μπορεσω να σχολιασω...ειναι η τριτη φορα που το επιχειρω και πλακωνουν οι παραωρητες...Τουλαχιστον δεν μπορω να διαφωνισω σε αυτα που γραφεις ειναι ετσι οπως ακριβως τα γραφεις.Το να αλλαξεις το ρου του γεννεολογικου σου δεντρου χωρις να πουλησεις την "ψυχη" σου ειναι πολυ δυσκολο.Εγω πουλησα το κορμι μου (οχι σεξουαλικα)εχω ριξει τοση δουλεια την τελευταια 13ετια που με λυπουντε οι γερμανοι και αναρωτιουντε καλα δεν "κουραζεσαι ποτε"??
κουραστικα ειναι η αληθεια..ηλπιζα το 2009 να ειναι η χρονια που θα με απελεθυερωνε...θα με εδωνα συνταξη με την οποια θα καληβονταν τα προς το ζην της οικογεννειας ...αλλλα δεν τα κατεφερα.
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Σεπτεμβρίου 2009 στις 10:36 μ.μ.
Τοκακο ειναι οτι δεν εχω αλλες αντοχες και η χρονια φανταζει δυσκολη
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Σεπτεμβρίου 2009 στις 10:38 μ.μ.
Η αξιοπρεπεια πηγαζει απο τον τροπο διαχειρισης της εξουσιας που ο καθενας μας κατεχει στον μικροκοσμο του.
Από
Ανώνυμος, Τη
1 Σεπτεμβρίου 2009 στις 10:43 μ.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα